#MeMadeMay, een gesprek met iniatiefneemster Zoe Edwards

Heb je al gehoord over de #MeMadeMay challenge op Instagram? Het is een duurzaam iniatief dat een grote community samenbrengt rond naaien. Oprichtster Zoe Edwards van de Engelse blog http://sozowhatdoyouknow.blogspot.com/ wil iedereen aansporen om tijdens de maand mei zoveel mogelijk zelfgemaakte kledingstukken te dragen. La Maison Victor sprak met Zoe en was benieuwd naar haar het verhaal achter Me Made May.

De #MeMadeMay Challenge is er gekomen om mensen te motiveren om een betere relatie op te bouwen met hun handgemaakte (genaaide, gebreide, gehaakte, …) kledingstukken. Elk jaar in mei kan je deelnemen door je in te schrijven op de website van Zoe. De bedoeling is ook dat je de uitdaging voor jezelf haalbaar maakt door een eed te zweren die je zelf opstelt, zoals bijvoorbeeld “in de maand mei draag ik enkel mijn zelfgenaaide jurken omdat ik graag meer jurken wil beginnen dragen”.

Identikit:

  • Zoe Edwards
  • Thuisblijfmoeder met 2 jonge kinderen (5 en 2)
  • werkt parttime in een online stoffenwinkel
  • schrijft over naaien op haar blog http://sozowhatdoyouknow.blogspot.com/
  • Heeft naaipatronen ontworpen die je kan kopen en raadplegen op haar blog

LMV: Zoe, waarom ben je beginnen naaien? 

Zoe: “Ik naaide als kind al voor mijn poppen en beren. Zowel mijn moeder als mijn oma waren naaister, dus er lag altijd stof te slingeren en naaien was een heel ‘normale’ bezigheid. Maar het was ook wel een beetje een tweesnijdend zwaard. Aan de ene kant werd naaien hierdoor een manier om relatief goedkoop dingen te maken die je graag wilde hebben (zoals poppenkleertjes, verkleedkleren, een kledingstuk dat niet te koop was) of om je bestaande spullen aan te passen of te repareren. Maar omdat mijn moeder en oma het allebei voor de kost deden, leerde ik het niet zien als een creatieve of leuke activiteit. Tijdens mijn studie Modeontwerp kwam ik erachter dat de technische kant (naaien en patroonsnijden) van de opleiding mij meer beviel en dat ontwerpen bij mij niet zomaar vanzelf ging. Om de stress van mijn opleiding een beetje te verlichten, ben ik in mijn vrije tijd begonnen met het maken van handtassen van stof die ik heb verkocht via een aantal onafhankelijke winkels in de buurt van waar ik woonde. Sindsdien ben ik altijd met naaien bezig geweest: ik bracht kleine collecties uit van kleding, accessoires of kinderkleding.”

LMV: Op je blog vertel je dat je streeft naar een duurzamer en authentieker leven; hoe helpt naaien jou hierbij? 

Zoe: “Ik heb vroeger voor verschillende kledingbedrijven in Londen gewerkt. Het laatste was een echt fastfashion-bedrijf dat in Roemenië goedkope kleding produceerde. Een deel van mijn taak was om de testrapporten van de stof te beoordelen, dus ik wist hoe slecht de kwaliteit was en hoe kort de levensduur van die kleding waarschijnlijk zou zijn. Daarnaast bestelde ik ook alle extra elementen die naast de stof nodig zijn om een kledingstuk te maken, zoals ophanglusjes, kledingetiketten, ritssluitingen, geverfde of met stof bedekte knopen, hangers, plastic beschermzakken en ga zo maar door. Ik moest altijd meer bestellen dan nodig was om de bestelling te realiseren, voor het geval dat er extra stof werd geleverd uit China. Ik haatte echt de hoeveelheid afval waar ik door mijn werk aan bijdroeg. Anderzijds heb ik op dat moment de beginnende online naaicommunity ontdekt. Deze community bood me een manier om mezelf te kleden die leuk, doordacht en creatief was, waardoor ik niet langer een radertje hoefde te zijn in de fastfashion-cyclus.

Tegenwoordig zie ik dat naaien een manier is om kleren te maken die echt passen bij mijn smaak, levensstijl en lichaamsvorm, iets wat fabriekskleding simpelweg niet kan leveren. Bovendien gaan zelfgemaakte spullen daarom langer mee. Ik geloof niet dat naaien een duurzame activiteit is op zich, maar als we kleren maken die we veel dragen en waar we een diepere band mee hebben in vergelijking met fabriekskleding, dan geloof ik wel dat het een veel duurzamere optie is om jezelf te kleden.”

LMV: Hoe combineer je je naaiwerk momenteel met je jonge gezin?

Zoe: “Op dit moment is mijn liefde (of verslaving!) voor naaien sterk verbonden met mijn rol als moeder van twee kleine kinderen. Het geeft me een innerlijk leven dat losstaat van de vele eentonige taken die een thuisblijfouder moet uitvoeren. Verder is het geweldig om dingen te maken die niet onmiddellijk weer worden verdwijnen (zoals de stapels schone was, schone borden of het opgeruimde huis!). Ik haal er ook veel voldoening uit dat ik voor mijn gezin kan zorgen door te naaien: veel van de kleding die ze nodig hebben om hun leven te leven, maak ik zelf.”

LMV: Waarom ben je met Me-Made-May gestart?

Zoe: “De allereerste door mezelf gemaakte uitdaging was Me-Made-March, lang geleden in 2010. Het was een persoonlijke uitdaging die ik voor mezelf had gecreëerd om te testen of het mogelijk zou zijn om mezelf enkel te kleden in de kleren die ik in het afgelopen jaar had gemaakt. Ik werd geïnspireerd door de kunstenaar Natalie Purschwitz die het project Makeshift had gecreëerd. Die maand was moeilijk en erg koud, maar het is me gelukt! Ik besloot om het opnieuw te proberen in een warmere maand – mei. Ik vertelde over mijn plan op mijn blog en vroeg of er iemand was die ook iets dergelijks wilde proberen en een verrassend groot aantal bloglezers schreef zich in. In de daaropvolgende jaren werd het een jaarlijks terugkerend evenement.”

LMV: Dit jaar wordt het jouw 10e Me-Made-May. Hoe heeft het concept zich in de loop van de tijd ontwikkeld? 

Zoe: “Wel, het is enorm gegroeid! Het hele punt van de uitdaging is altijd geweest om de kledingstukken die we zelf maken, vaker (en/of op nieuwe manieren) te dragen met als doel ze echt te waarderen, ofwel om onze relatie met onze handgemaakte garderobe te verbeteren. Maar het oorspronkelijke ‘draag elke dag één ding dat je zelf hebt gemaakt’ is geëvolueerd en mensen stellen nu hun eigen doelen om het uitdagend, maar toch haalbaar te maken, zodat ze alles uit de maand kunnen halen wat ze nodig hebben.“

View this post on Instagram

TEN YEARS OF ME-MADE CHALLENGES!!!!!!! So it’s the eve of #memademay2019 and I thought it’d be fun to look back at the last nine years. Each of these pics were taken during a different year’s challenge (2009 from the top left). So quick origin story: the very first challenge was actually Me-Made-March, a personal challenge I concocted back in 2009 just for myself to try. It was fun (and cold, if memory serves), so I decided to try again and asked my blog readers if anyone else wanted to have a go too. Me-Made-May was born. There were then a couple of years of multiple challenges and trying different months for the challenge (including a couple of Self-Stitched-Septembers) before settling on the annual May formula. But the point is: 10 YEARS PEOPLE!!! 10 years of this beautiful community coming together to challenge themselves and celebrate all our hard work, hard-earned skills and our passion. Here’s to a decade of awesomeness. Have a wonderful May everyone!!!! 😘😘😘 . . . . #memademay #memadeeveryday

A post shared by Zoe Edwards (@sozoblog) on

LMV: Momenteel is er op Instagram een enorme community die deelneemt aan de uitdaging.

Zoe: “Dat klopt, en het is juist het gezamenlijke aspect van de uitdaging (dat wil zeggen de discussies, de steun aan elkaar en het delen van foto’s) dat het meest is veranderd in de afgelopen tien jaar. Aanvankelijk volgden en becommentarieerden de deelnemers elkaar alleen via onze blogs, daarna verliep het via een levendige Flickr-community. We hebben een aantal keer Facebook en Pinterest geprobeerd, maar die platforms werkten niet zo goed. In de afgelopen drie jaar vond het grootste deel van de interactie plaats op Instagram via de verschillende hashtags zoals #memademay2019.”

LMV: Heb je iets bijzonders gepland voor de 10e verjaardag?  

Zoe: “Al jaren praten deelnemers over een soort visuele kapstok om hun deelname te tonen aan de ‘echte’ wereld, bijvoorbeeld door badges. Dus we hebben eindelijk een goed logo laten ontwerpen en Josie van Fabric Godmother (een online stoffenwinkel uit het VK waar ik mee werk) spoorde me aan om buttons te maken. Ik had besloten dat ik de uitdaging van dit jaar op een of andere manier wilde koppelen aan een liefdadigheidsinstelling die arbeiders uit de textielsector ondersteunt. Dit is een erg belangrijk thema en niet zo eenvoudig om voor op te komen. Toen het idee van de badges ontstond, leek het ons een goed idee om 20% van de winst aan de non-profitorganisatie ‘Labour Behind the Label’ te geven.”

LMV: Hoe zie je je ‘naaileven’ over 5 jaar?

Zoe: “Ik hoop dat mijn kinderen ook het naaivirus te pakken krijgen! Mijn dochter van 5 is onlangs met de hand beginnen naaien en ik probeer haar te betrekken bij de kledingstukken die ik voor haar maak. Ik stel me dus voor dat ik binnen vijf jaar mijn dochter (en mijn zoon ook als hij geïnteresseerd is) heb geleerd om mijn naaimachine te gebruiken en dat ze steeds meer deelneemt aan de creatie van haar eigen garderobe. Zelf heb ik al ongeveer tien jaar geen fabriekskleding gekocht en ik kan mij niet voorstellen dat ik mijn eigen kleren niet maak. Ik weet dus zeker dat ik er dan nog steeds mee bezig ben. Ik ben er ook zeker van dat ik dan nog steeds zal bloggen over naaien, duurzaamheid en aanverwante onderwerpen.”

LMV: En hoe zit het met Me Made May? 

Zoe: “Ik denk dat Me Made May in de afgelopen paar jaar echt goed op dreef is gekomen. Steeds minder vaak interpreteren mensen het verkeerd als een foto- of een naai-uitdaging – het maken van foto’s van je dagelijkse outfits is volledig optioneel, het gaat erom dat je waardeert wat je al zelf hebt gemaakt, in plaats van steeds meer te verzamelen voor de lol. Omdat het doel persoonlijk is, kunnen mensen ieder jaar de details van hun eigen uitdaging veranderen, zodat je nooit helemaal ‘klaar’ bent met Me-Made-May. Tenzij je natuurlijk op een punt komt waar je helemaal tevreden bent met je handgemaakte garderobe.“

LMV: We hopen dat we allemaal ooit dat punt bereiken. Bedankt voor je tijd, Zoe!

Lees de blog van Zoe via http://sozowhatdoyouknow.blogspot.com en volg haar op Instagram via @sozoblog.

Meer info over Me Made May vind je hier.